Bycie rodzicem-coachem to rodzaj relacji, której celem jest jak najlepsze wspieranie Dziecka w dużych i małych wyborach, w rozwiązywaniu problemów z którymi się zmaga, w codziennym życiu rodzinnym, szkolnym, koleżeńskim. Towarzyszenie w szukaniu sposobów na własną skuteczność, pełne miłości uczestniczenie w życiu Dziecka, w taki sposób jakiego Ono tego potrzebuje.

Doskonała książka „The parent as a coach aproach” autorstwa Diany Sterling stała się moją inspiracją, jak pisze Diana Sterling jest siedem sposobów na wykorzystanie coachingowego podejścia w relacji z własnym Dzieckiem:
Respect- szanuj Dziecko i jego prawo do własnego zdania
Listen- słuchaj i usłysz to co mówi i co przemilcza
Understand- zrozum to co czuje i to o czym mówi
Appreciate- doceń Jego zachowanie, przemyślenia, jego OSOBĘ
Support- wspieraj to że szuka własnych rozwiązań
Promote responsibility- promuj odpowiedzialność w Jego zachowaniu
Nourish independence- wzmacniaj Jego poczucie osobistej niezależności

I wszystkie one powinny być spełnione bo wynikają z dziecięcych potrzeb.

Na jakie rezultaty możemy liczyć? Z pewnością na zmianę jakości komunikacji z Dzieckiem, a w konsekwencji na rozwinięcie umiejętności komunikacyjnych. Słuchając Twoich pytań, nauczy się jak je zadawać, jak jest ich siła i jaka jest moc słuchania odpowiedzi. W konsekwencji zmieni się jakość relacji. Rozwinie się zaufanie i poczucie wzajemnego oparcia. Ostatecznie wzmocnione zostanie poczucie pewności siebie i samoświadomość zarówno u Rodzica, jak i u Dziecka. Więzi zostaną wzmocnione a równocześnie obie strony będą bardziej niezależne – dzięki wzajemnemu szacunkowi dla indywidualności. Życie stanie się bardziej harmonijne, spokojne i pełne miłości. I tego wszystkiego czego potrzebujemy do szczęścia.
Trudne to czy łatwe? Czyta się o tym z łatwością ale jak to działa? I od czego zacząć? No cóż zacząć jak zawsze trzeba od siebie.

Ty, Rodzicu musisz tę pracę wykonać. Najważniejsza kwestia w byciu coachem to znajomość samego siebie. Chcesz wspierać swoje dziecko w poszukiwaniu własnej tożsamości, więc spełnij warunek konieczny - rozpocznij od siebie. Jako rodzice podnosimy dzieciom poprzeczkę, a zatem musimy podnieść ją tak samo wysoko sobie samym. Poniżej kilka podstawowych zadań do wykonania dla rodziców .

Po pierwsze - bądź świadom swoich wartości

Znajdź odpowiedni czas i miejsce aby odpowiedzieć na takie pytania:
Jakie są najważniejsze dla Ciebie wartości? Czy są one spełnione? Czy są obecne w każdej dziedzinie Twojego życia? Jakie normy weryfikują Twoje zachowanie? Jakie masz zobowiązania? Jakie masz potrzeby? Czy czujesz, że Twoje życie to ciągły rozwój osobisty i niekończąca się lekcja? Czy dobrze sobie radzisz w pracy, relacjach, czy dbasz o swoje finanse, o swoją kondycję i zdrowie?
Co dostrzega Twoje dziecko gdy patrzy na Ciebie jako na wzór? Czy dotrzymujesz obietnic, jak się zachowujesz, jak się cieszysz a jak złościsz?
Popatrz na siebie i swoje życie, poświęć Trochę uwagi sobie. Poznanie odpowiedzi na te pytania to początek Twojej rodzicielskiej pracy.

Po drugie - bądź otwarty, cierpliwy i konsekwentny

Pamiętaj o konieczności dostrzegania zmian w rozwoju dzieci i o Twojej konieczności adaptowania się do tych zmian. Nie tylko świat się zmienia ale też zmieniają się nasze dzieci. To nie tylko kwestia środowiska, szkoły, kolegów, rozwoju zainteresowań, to także kwestia biologii – Oni co roku są inni. Tak więc bądźmy otwarci na ich zmiany. Bycie otwartym pomaga doceniać wyjątkowość naszych dzieci na każdym etapie rozwoju.
Niektórzy z nas są z natury cierpliwi – inni muszą nad tym pracować i uczyć się cierpliwości. Kiedy czujesz że tracisz cierpliwość znajdź swój sposób na to by się opanować. To naprawdę inwestycja na przyszłość – pomyśl o tym, że pomoc Twojemu nastolatkowi w wyborze pomysłu na życie może zabrać sporo czasu i dużo twojej cierpliwości będzie potrzebnej do wspierania tego procesu. A jeśli już o cierpliwości – pamiętaj bądź cierpliwy w stosunku do samego siebie. Daj sobie czas, przecież Ty się uczysz – uczysz się nowej relacji ze swoim dzieckiem, wiedza którą poznajesz dopiero zostanie przyswojona, a to wymaga czasu. Spokojnie, krok po kroku, ćwicz, ćwicz i ćwicz. Dostrzegaj małe zmiany.

Po kolejne – sprawdź co potrafisz

Zapewne posiadasz umiejętności konieczne aby wykorzystywać podejście coachingowe jako Rodzic – teraz musisz je sobie uświadomić i zacząć intencjonalnie wykorzystywać.

Mów w sposób zrozumiały

Mowa jest bardzo silnym narzędziem wpływu, ma wielką noc podnoszenia na duchu oraz wzmacniania ale równocześnie może ranić, doprowadzić do łez a nawet być narzędziem nadużycia. Bądź świadomy tego, że mówisz. Zwróć uwagę na dobór słów i intonację, język ciała, na to co i jak mówisz. Możesz poprosić bliską osobę aby posłuchała i popatrzyła na to jak mówisz do swojego dziecka – czy Twój sposób wypowiadania się zachęca do otworzenia się i mówienia do Ciebie, rozmawiania z Tobą. Czy używasz słów powinieneś, musisz, czy narzucasz swoje odpowiedzi, czy uznajesz tylko jeden możliwy sposób rozwiązania? Co powoduje że się irytujesz, tracisz kontrolę, że padają słowa, których potem żałujesz? Czy dzieci rozumieją Twoje prośby? Czy dotrzymujesz słowa? Czy mówisz to co rzeczywiście myślisz – zgadzasz się tylko na to co Ci naprawdę odpowiada?

Słuchaj

Umiejętność aktywnego słuchania jest absolutnie niezbędna. Słuchanie to początek zrozumienia – dostosuj się do swojego dziecka i w pełni poświęć mu uwagę, słuchaj całym sobą, nie przerywaj, nie osądzaj, dopytaj, sprawdź czy dobrze zrozumiałeś. Powstrzymaj się od podawania gotowych recept, poproś dziecko o jego opinię, spytaj jakie widzi rozwiązania.
Słuchaj tak aby przyjąć punkt widzenia dziecka. Słuchaj uważnie, tak żeby usłyszeć również to o czym dziecko nie mówi. To też jest niezwykle ważne.

Wspieraj szukanie nowych rozwiązań

Bycie rodzicem to nie nauka ścisła, to szukanie nowych rozwiązań, wypróbowywanie nowych pomysłów, dzielenie się sugestiami. Czy jesteś otwarty na różne rozwiązania?
Takie podejście pokazuje, że chcesz towarzyszyć swojemu dziecku w życiowych wzlotach i upadkach. Zaakceptujesz jego wybory nawet jeśli Ty dla siebie podjąłbyś zupełnie inne decyzje. Celem podejścia coachingowego jest przygotowanie dzieci do podejmowania własnych wyborów i decyzji. Bardziej niż umieć rozwiązać każdy problem, Ty jako rodzic, musisz umieć słuchać i mówić w taki sposób aby pozwolić młodemu człowiekowi na znalezienie własnych rozwiązań.

Zachowaj swoje opinie dla siebie

Zanim skomentujesz przysłowiowy pomysł „nie będę nosić czapki”, ugryź się w język i spróbuj porozmawiać o tym z dzieckiem. Wykorzystaj coachingowe podejście – słuchaj aktywnie, postaraj się zobaczyć całą sytuacje, w której jest Twoje dziecko. Dostrzeż co kryje się za jego potrzebą czy zachcianką. Zrozum dziecko i pozwól mu odczuć to że je szanujesz.

Jako Rodzice dążymy do tego aby masz kontakt z Dzieckiem był żywy, a nasze Rodzicielstwo głębokie i aktywne. Pierwszy krok jaki możemy zrobić to zatrzymać nasz punkt widzenia dla siebie i spojrzeć na świat oczami naszego dziecka. Postarajmy się docenić jego wyjątkowy punkt spojrzenia i pomysł którym się z nami dzieli. Zróbmy to bez względu na nasze przyzwyczajenia, chwilowe zmęczenie, frustracje i niepokoje. Powodzenia!

Kaja Kozłowska
www.lifecoach.com.pl
„The parent as a coach aproach” ,Diana Sterling, White Oak Publishig, New Mexico, 2008